نگاه یک ایرانی به فیلم هالیوودی گلشیفته فراهانی

به درخشندگی گلشیفته

فکر کنم به احتمال ۸۵% من اولین ایرانی هستم که فیلم مجموعه ای از دروغها رو دیدم. بعید می دونم خود گلشیفته هنوز دیده باشه

دیشب دیدم اول از همه هشدار بدم که فیلم به شدت خشنِ. یعنی ناغافل میره رو اعصابت. پس خوبه که آدم از قبل خبر داشته باشه خصوصا اگه تو سینما (سینمای خارجی) با این سیستمهای دالبیش می بینه


در مجموع از فیلم خوشم اومد. متفاوت و واقع گرا بود. چندتا از فیلمهایی که با مضمون القاعده، جنگ آمریکا و عراق یا افغانستان ساخته شده بود، را دیدم. این واقعگرا تر بود و بی طرف. به همون اندازه که آمریکا رو می زنه، القاعده و … رو هم می زنه

و در نهایت هم برسیم به گلشیفته. اگه می خواستم مطلبی درباره فیلم بنویسم حتما تیترش رو می ذاشتم “به درخشندگی گلشیفته”. بازیگر نقش اول زن در فیلم هست. هیچ زن دیگه ای به اندازه گلشیفته در فیلم بازی نداره. به زبان انگلیسی و عربی حرف می زنه و نقش پرستاری رو داره که دی کاپریو عاشقش می شه و به خاطرش در امان می مونه

الحق بگم از زیبایی در فیلم می درخشه و من تازه بعد از دیدن فیلم فهمیدم منظور کارگردان از اینکه “دوربین او را دوست دارد” چیه. دلیل زیباییش هم به نظر من اینه که بخشهای بیشتری از موهاش بیرون هست البته شنیدم کلاه گیس داشته. برخلافه فیلمهای هالیوودی هیچگونه تماس بدنی حتی دست هم در فیلم دیده نمیشه

در کل از بازی گلشیفته خیلی خوشم اومد. صاحب نظر در این بخش نیستم اما همون فراهانی که در فیلمهای خودمون دیده میشه، اینجا به زبان انگلیسی یا عربی در برابر بازیگران به نامی هم دیده میشه. البته هیچ صحنه ای هم با راسل کرو رودررو نمیشن

یکی از دوستام هم که خبرنگار سینمایی هست (و صاحب نظر) می گفت این دختر شایستگی حضور بیشتر در هالیوود رو داره

پ. ن : منبع سایت فراری – سولماز شریف نویسنده این سایت این فیلم را در نیویورک دید هر چند او اولین ایرانی نیست و قبل از او چند نفر دیگر نیز فیلم را دیدند

Related posts